Rotterdam doet het al jaren, wij beginnen pas.

Tijdens het festival wordt met enige regelmaat een zaalverlater gevraagd naar zijn of haar mening over de net geziene film.

tekst en foto's: Hadassa van Arend, Wouter van Beek, Rosan Breman,  Tim Drenth, Tessa Overbeek, Rob Wegter

Verrassingsfilm (Gainsbourg - Vie Héroïque), zondag 7 februari, 22:00 uur

Else de Rooijer, (49) natuurvoedingswinkelier en Marie van der Gee (58) werkt op een flex-bureau. Hadden geen specifieke verwachtingen van de verrassingsfilm, maar hoopten in ieder geval dat het geen horrorfilm zou zijn. Werden aangenaam verrast door ‘Gainsbourg- Vie Héroïque’. Van der Gee: “Er werd heel knap gespeeld” De Rooijer vult aan: “En de hoofdrolspeler lijkt ontzettend veel op de echte Serge Gainsbourg, het is echt ongelooflijk!” Al met al was het een mooi einde van een geslaagde dag, waarop ze behoorlijk wat films keken. Van der Gee: “We komen hier elk jaar. We beginnen altijd ’s ochtends vroeg en gaan de hele dag door.” De Rooijer: “De sfeer is altijd super”

The White Stripes Under Great White Northern Lights zondag 7 februari 2010, 17:30 uur in Vera.

Voor Jaron de Paauw (31), editor en focus-puller, was het speciaal om juist op “zo’n mythische plek als Vera” de film over The White Stripes te zien. Het IFFR is voor hem sowieso vaste prik en ziet altijd wel een aantal films. Alleen Zero viel tot nu toe wat tegen. “Het was een halve blockbuster en het is juist zo leuk aan het festival als je verrast wordt. Bij The White Stripes heb ik me goed vermaakt.” Jaron vond dat de film geconstrueerd overkwam, maar dit bedoelde hij niet als zwaktebod: “Het past in de lijn van hoe Jack White zelf in de film vertelt hoe hij werkt. Ik geef de film een 4, maar ik ben een kritische kijker, dus misschien moet je het maar interpreteren als een 5.”

The time that remains zondag 7 februari 2010, 15:30 uur

Margreet (41), ambulant werker is als filmliefhebber speciaal naar Groningen gekomen. Filmhuisfilms zetten haar aan tot nadenken. Ze is geïnteresseerd in films die gaan over cultuur en een eigen manier van leven. Hoewel deze film daarop aansluit vond ze het eigenlijk helemaal niks. Het Israël/ Palestina conflict vindt ze sowieso een moeilijk onderwerp. “Het was een trage film. Er werd niet veel gesproken en het boeide me eigenlijk ook niet”. Een film mag volgens haar trouwens best eens tegenvallen.

Vaho zondag 7 februari 2010, 14:45 uur

Eveline Engelen (27), kunstenaar uit Groningen bekijkt deze week twee films. Ze vindt Vaho heel indringend hoewel de film erg traag op gang kwam. “Ik dacht echt waar gaat dit heen. Het is zo’n film waar van alles in gebeurt en pas op het eind duidelijk wordt waarom dat is gebeurd.” Op den duur vond ze het juist wel heel indrukwekkend. Gister heeft ze ook een Mexicaanse film gezien waar ze de naam niet meer van weet. Ze wordt namelijk steeds door bekenden meegenomen. Dit jaar zit het festival er voor Eveline op. Ze heeft zich prima vermaakt!

A Single Man zondag 7 februari 2010, 10.30 uur.

“Die lange broek had toch echt 3 cm. langer gekund,” zei Wytske Koopmans (51) na afloop van A Single Man gemaakt door modeontwerper Tom Ford. De doktersassistente/ klavecimbelspeelster en Kees Pronk (65), massagetherapeut, beide afkomstig uit Groningen, waren het er over eens dat het een mooie film was die heel sterk de jaren ’60 neerzette. “Bij gezelligheid hoorde heel veel roken. Zo was dat, ja.” Kees is zelf een periode in die tijd in Amerika geweest en herkende veel. “Alleen die genadeloze ordening van George is griezelig.” Wytske prees o.a. de sterke dialogen en het rustige tempo van de film. Ook de introverte rol van George (Colin Firth) was indrukwekkend: “Niet sensationeel. Dat vind ik goed.”

10 to 11 zondag 7 februari 2010, 10:00 uur

Bart Luth (29), jeugdbeschermer uit Groningen, en Nevin Polat (34), gezinsbehandelaar, zijn unaniem van mening dat de film die zij net gezien hebben mooi is. Nevin zegt zelfs dat dit “de mooiste film uit Turkije tot nu toe is; simpel en integer.” Zij is zelf van Turkse afkomst en herkent de realiteit van deze samenleving, “met name de kloof tussen dingen in de maatschappij.” Bart voegt daaraan toe dat de verschillende levensvisies van de twee hoofdpersonen ook goed worden neergezet: “De één hecht veel waarde aan zijn spullen, terwijl de ander zijn geld als het meest waardevolle ziet.” Dan de sfeer: “Het is niet alleen de film, het is alles eromheen wat dit festival gemoedelijk en interessant maakt.”

Lebanon zaterdag 6 februari 2010, 21:00 uur

Elk jaar is het festival voor administrateur Rob Kromhout van der Meer (44) en Thaeke Mulder (45), vakbondsman uit Groningen, weer een onderzoek naar wat de filmwereld te bieden heeft. Hoewel Thaeke regelmatig naar Images gaat is het IFFR voor Rob een 'goedmakertje' voor de rest van het jaar. Ze bezoeken deze week 6 films. Vandaag twee oorlogsfilms waaronder Lebanon. Een aanrader volgens de twee vrienden. Rob: "Je voelde het effect van die oorlog". "Bovenverwacht indringend. Sinds lang eindelijk weer een klassieke antioorlogsfilm” voegt Thaeke toe. Nog één biertje en dan naar huis. Morgenochtend staat 10 to 11 op het programma.

Hiroshima zaterdag 6 februari 2010, 19:00 uur in Vera.

Vince Kleian (37), biliotheekmedewerker, en Arminda Kooi (30), studente geneeskunde, uit Groningen kwamen ietwat teleurgesteld uit de Grote Zaal van Vera. Hiroshima was “te traag en er gebeurde nauwelijks iets.” Geen van de scènes is hun echt bijgebeleven, “ hoewel je wel benieuwd blijft hoe het afloopt.” De enige film die Vince op dit festival ziet, beoordeelt hij uiteindelijk met een 3 voor de publieksenquête. Hij koos voor Hiroshima, omdat hij graag een film uit Uruguay wilde bezoeken. De verwachting veel van de cultuur van het land te zien, werd helaas niet ingelost. Voor Arminda was dit meer een film over de muzikale passie van de hoofdpersoon. 

Hiroshima zaterdag 6 februari 2010, 19.00 uur in Vera.

Ruben Allersma (23), student KCM en stagiair bij het Imagine filmfestival, uit Amsterdam, vond Hiroshima een hele goede film. “Ik denk dat het ging over het gevoel van muziek. Er was geen verhaal nodig om toch geïnteresseerd te blijven. Er hoefde niets te gebeuren. Daar ging het niet om.” Gedurfde long takes waren voor hem geen probleem. “Het is grappig om te zien hoe iemand een weg aflegt. Je concentreert je dan vooral op de geluiden en de muziek.” De film had volgens Ruben een relaxed sfeertje. “Het voelde als een vrije zondagmiddag. Beetje rondlopen, beetje voetballen, dan een praatje met die en even naar het strand, enzo.” En dat op een zaterdagavond.

City of life and death zaterdag 6 februari 2010, 19:00 uur

Heiliem (52) uit Appelscha komt bek af uit zaal 2 waar City of Life and Death werd vertoond. Met een diepe zucht zegt ze: “Heftig. Veel geweld en veel dood.” Ze vraagt zich of er in antioorlogsfilms geen subtiele manier is om te zeggen dat het genoeg is. Zonder al dat dood. Toch geniet ze van het festival, dat ze tevens al van jaar 1 bezoekt. Ze bekijkt deze week soms wel 4 films per dag. “Niets is meer belangrijk en je zit de hele week in een compleet andere wereld.” Vandaag zit de dag er bijna op.

Norteado zaterdag 6 februari 2010, 14:45 uur

Leo Bentvelzen (50), docent bodemsanering in het Hoger Beroepsonderwijs. Vond ‘Norteado’ een hele onderhoudende, lieve film. De beelden van het grensgebied en de mensen die er wonen vond hij erg mooi. “Het is een film met heel weinig woorden, die het moet hebben van hoe mensen elkaar aankijken en wat ze doen. Aan het begin is dat heel erg aftasten, uitzoeken wat ze van elkaar vinden en aan elkaar hebben. Zo komt het verhaal langzaam op gang.” De film liet eigenlijk een dubbel gevoel bij hem achter. Aan de ene kant vond hij de situatie van mensen die tegen beter weten in de grens willen oversteken heel treurig, maar toch werd dit volgens hem met een vrolijke tint in beeld gebracht.

Mariëlle Gebben (30), werkt bij een woningcorporatie en Peter Boersma (35), grafisch ontwerper en kunstenaar. Vonden ‘Bad Lieutenant’ een erg grappige film. Ook het acteerwerk vonden ze heel goed, vooral van de hoofdrolspeler. Gebben: “Ik vond Nicolas Cage echt geweldig in deze rol”. De leguanen en andere reptielen die ook een belangrijke rol in de film spelen zorgden eveneens voor een komische noot. De beelden van New Orleans waren volgens Gebben ‘rauw’ en maakten de film extra interessant.

Le refuge zaterdag 6 februari 2010, 10:45 uur

Trijnie Hekman (60), secretaresse bij de Faculteit Wijsbegeerte uit Groningen, gaat al zoveel jaren naar het IFFR en Ciné Premières dat ze niet kan zeggen welke editie dit voor haar is. De fijne sfeer doet haar elk jaar terugkomen en ook dit jaar voelt ze zich weer helemaal thuis. De keuze voor Le refuge was snel gemaakt. Zonder moralistisch te zijn behandelt Le refuge de thema’s moederschap en verslaving. De film laat zien hoe het kan gaan in het leven. Dit was haar vijfde en laatste film. Bij de volgende editie van Ciné Premières is zij vast weer in Images te vinden.

Crying with laughter zaterdag 6 februari 2010, 10:15 uur
De film Gommorra inspireerde Beke Mes (56), facility manager uit Groningen, op het IFFR van vorig jaar om deze keer een langere filmrit te maken. Ze heeft in het dagelijkse leven zelden tijd om de bioscoop te bezoeken, omdat ze de hele wereld over reist met haar man. Het grote witte doek is dan een welkome afwisseling van het kleine televisiescherm. Ze was erg enthousiast over het spel van hoofdrolspeler Stephen McCole: "Je denkt nooit: Oh! Er wordt gespeeld." Het rauwe hoofdpersonage van de film deed haar denken aan de Engelse mensen die zij in allerlei landen tegenkomt. Ondanks een licht tegenvallend einde was ze toch zeer te spreken over de film.

Crying with Laughter zaterdag 6 februari 2010, 10:15 uur

Met een voorliefde voor Britse films was het geen verassing dat Otto van Diepen (46), docent recht uit Groningen, Crying With Laughter bezocht. Het was een intense en mooie film met goed acteerwerk en een sterk plot. Otto was zeer te spreken over de directheid van filmen die hij als kenmerkend voor de Schotse film ziet. In een aantal scènes loopt de spanning intens hoog op, “Je denkt: Nu gaat het echt mis!” Na vorig jaar 10 films te hebben gezien, sluit hij zijn derde jaar met 6 films af, waarvan hij met hoge verwachtingen uitkijkt naar de verrassingsfilm.

True Noon zaterdag 6 februari 2010, 10:00 uur
Dhr. Swaak (74), gepensioneerd wethouder uit Groningen, was erg te spreken over True Noon. Het acteerwerk en de verbeelding van de boerengemeenschap kwamen op hem naturel over en waren daarmee een zeer prettige tegenhanger van de gelikte Amerikaanse manier van filmmaken. De schokkende apotheose vond hij onverwachts en schrijnend en zal hem van True Noon het meeste bijblijven. Zijn vrouw kon dit jaar helaas niet mee, maar dit had ook een positieve uitkomst. Waar zij normaal gesproken 2 à 3 films op een festival zien, zal de teller van dhr. Swaak aan het eind van het festival op maarliefst 10 staan.

No one knows about Persian cats vrijdag 5 februari 2010, 19:30 uur

Klaas Oost (35), internet consultant. Gaat elk jaar naar het filmfestival en kijkt dan altijd veel films. ‘No One Knows About Persian Cats’ was de eerste die hij zag dit jaar. Hij vond de film op cultureel en muzikaal gebied erg interessant. “Het is alsof je een reis maakt door Iran en daarbij hoor je de muziek van het land. Die kans heb je niet zo vaak.”.Hij is nu meer te weten gekomen over Iran. Het verhaal werd verteld vanuit een jeugdig perspectief en ook dit sprak hem erg aan. Oost zou deze film aanraden aan mensen die kritisch in het leven staan en van muziek houden.

Paju vrijdag 5 februari, 19:15 uur

Bert Visser (66) en Anne Aarde (63), beiden gepensioneerd. Vonden dat de film goed gemaakt was, maar dat het verhaal sterker had gekund. Doordat in de film een cultuur wordt verbeeld die sterk verschilt van de Nederlandse, vonden ze het soms moeilijk om zich in te leven in de situaties die geschetst werden. Visser: “De personages zijn veel terughoudender dan wij in het uiten van hun emoties. Daar moet je aan wennen.” Hoewel hij de film niet snel nog een keer zou gaan zien, vond hij de shots van de omgeving en de ambiance wel erg mooi. Aarde was vooral erg te spreken over het acteerwerk. Bovendien bevalt de sfeer tijdens het festival haar goed. Jarenlang ging ze naar het IFFR in Rotterdam, maar “in Groningen is het wat kleinschaliger en gezelliger.”

A single man vrijdag 5 februari 2010, 13:30 uur
Simone van der Heijden (29), historica, werkt in twee café’s in Groningen en is daarnaast actief (bestuurs)lid van de SP. Vond ‘A Single Man’ “echt echt écht een prachtige film”. Zowel de beelden als het verhaal vond ze erg mooi. Ook over het acteerwerk was ze erg te spreken. Ze zag vooral hoofdrolspeler Colin Firth in deze film op een hele nieuwe manier, want ze kende hem vooral als Mr. Darcy. Na de film bleef ze achter met een goed gevoel, al was het verhaal ook tragisch. Simone zou de film aan iedereen aanraden, want hij was “heel indrukwekkend!”

Lost paradise in Tokyo vrijdag 5 februari 2010, 12:15 uur

P&O-er Cees (35) en communicatiemedewerker Willemien (28) waren erg blij met hun keuze om ook Lost paradise in Tokyo te gaan kijken. Het Groningse stel bekijkt heel wat films dit festival, maar vooral Willemien was erg onder de indruk van dit aangrijpende drama. ˜Het is een heel realistisch verhaal met mooie beelden en de acteurs waren ook erg goed. Erg veel tijd om de film te laten bezinken is er niet, want ze gaan nu de lange zit maken om A brighter summerday te gaan bekijken. ˜Hopelijk is het de moeite waard".

The Trotsky donderdag 4 februari 2010, 22:00 uur

Roeland Dijksterhuis (29), filmmaker en Corien Heslinga (24), net afgestudeerd als psycholoog. Corien vond ‘The Trotsky’ een grappige film die je een goed gevoel geeft, maar Roeland was iets kritischer: “Ik vond hem vermakelijk, maar net iets te lang. Hij was goed gemaakt, maar qua stijl niet erg bijzonder.” Wat de film volgens hem nog wel nét even anders maakt, is dat het de hoofdpersoon niet zozeer gaat om het ‘krijgen van het meisje’, maar om het maken van een punt. Al met al is het een leuke ‘coming of age movie’, aldus Roeland.

Adrift donderdag 4 februari 2010, 21:45 uur

Daan Kingma (21) student Filosofie en (…) Boudewijn (de voornaam ging te snel voor de voice recorder, of de bediener ervan) (22) student Kunsten, Cultuur en Media. Beide studenten waren erg te spreken over de mooie beelden in Adrift'. Ze vonden dat het verhaal wel wat traag op gang kwam. Ook was er weinig dialoog en werd alles niet volledig uitgelegd. Voor Daan was dat een pluspunt: “Het geeft je de vrijheid om je eigen verbeelding te gebruiken. Dat vond ik wel leuk.” De heren zouden deze film vooral aanraden aan liefhebbers van intieme, tragere films met een Aziatische sfeer.

Pepperminta donderdag 4 februari 2010, 19:30 uur

Jeroen Meijer (36), creative technology architect en filmmaker. Vond het begin van de film verrassend, leuk en verfrissend. Er werd veel gebruik gemaakt van een groothoeklens en tegelijkertijd werden objecten van dichtbij gefilmd. Het camerawerk was los en ontspannen en de kinderwereld die verbeeld werd was kleurig, speels en dynamisch. Maar Meijer had ook wat punten van kritiek: “Na ongeveer een half uur kwam er teveel herhaling in de stijl en soms waren de ideeën wat té kinderlijk.” Het verhaal was volgens hem eigenlijk niet interessant genoeg voor een speelfilm, maar desalniettemin was het een “visueel spektakel”.

Mother donderdag 4 februari 2010, 19:15 uur

Annie van den Oever (52), docente Film aan de Rijksuniversiteit Groningen. Vond ‘Mother’ een absolute aanrader: “Het is een mooie Zuid-Koreaanse wide screen production met prachtige opnames.” De cinematografie was herkenbaar, maar het onbekende van de Zuid-Koreaanse cultuur gaf volgens Van den Oever ook een licht gevoel van vervreemding en verrassing. Ook het verhaal, over een moeder die koste wat kost haar zoon wil verdedigen, sprak haar erg aan. “Het is een enorm innemende obsessieve moederrol.” Kortom: “Een ‘must see.’”

Short film marathon donderdag 4 februari 2010, 15.00 uur

Antonia Rehnen (23) en Roos Stokkel (20), beiden student aan de Kunstacademie in Groningen. De korte films in de marathon verschilden sterk van elkaar wat betreft genre en lengte. Deze variatie sprak ze erg aan. Vooral de films ‘Dreams from the Woods’ en ‘Kelkkuunnundo (‘Are you listening’) hebben veel indruk gemaakt. Ook de abstractere films met bewegende figuren vonden ze erg de moeite waard. De marathon leverde voor beide studentes veel nieuwe inspiratie en ideeën op. Roos: "Ik voel me helemaal opgeladen."

Short film marathon donderdag 4 februari 2010, 15.00 uur

Freek (28), ‘manusje van alles’ bij een Friese vloot en Jaap (36), schipper. Vonden sommige films leuk, andere minder. De films met snel bewegende beelden kwamen soms wat chaotisch over. ‘Elefantenhaut’ maakte wel veel indruk, mede doordat de situaties erin zo realistisch waren. De film ‘Hoe vertel ik het mijn ouders # 1’ sprak beiden aan, net als de laatste korte film die vertoond werd, ‘Shoum’, die ze erg grappig vonden. Freek: “Dat was voor mij heel herkenbaar, zo zocht ik vroeger zelf ook de teksten van liedjes uit”.

Los viajes del viento donderdag 4 februari, 14:00 uur

Piet Kleingeld (59) uit Haren heeft de film Los viajes del viento gezien. Hij heeft deze film uitgekozen omdat hij hoopte dat het een mooi beeld van Colombia zou schetsen en daarin is hij niet teleurgesteld. De mooie beelden, de sfeer en de muziek vond hij overweldigend. Voor hem is deze film een onderdeel van zijn ‘wereldreis’ bij het IFFR. De hoofd personeelszaken gaat ook nog films uit onder andere Taiwan en Japan bekijken. Het mooiste aan Los viajes del viento vindt hij zelf dat er een heel andere kant van Colombia belicht wordt. "Je hebt een beeld van drugs, geweld en criminaliteit en nu wordt er een heel andere kant van het land belicht. Ja, het is misschien niet het beste verhaal ooit, maar ik vind het wel een aanrader."

Un prophète donderdag 4 februari, 13:15 uur

De vriendinnen Marijke en Margot wilden door de bloederige scenes bijna weglopen toen Un prophète net begonnen was .Vooral Margot wist niet wat haar overkwam, omdat Marijke haar uitgenodigd had en ze geen idee had waar de film over zou gaan. Toch waren de dames diep onder de indruk van de film; "Het laat een stuk van de wereld zien waar je eigenlijk niks van wilt weten, maar zulke films moeten wel gemaakt worden. En deze film is heel goed gemaakt en er is heel mooi in gespeeld. Je ziet hoe een jongen zich in een afschuwelijke omgeving staande houdt en je blijft de kwetsbaarheid door de hele film zien. Het is geen feel good movie, maar wel een absolute aanrader!!"

My Queen Karo woensdag 3 februari, 22:30 uur

Maarten Blonk (41), Huisarts, woonachtig in Groningen. Vond My Queen Karo een mooi gefilmd verhaal, dat ook ontroerde. “Je ziet dat er achter al dat idealisme eigenlijk weinig liefde zit en dat het niet aansluit bij de belevingswereld van het kind, dat vond ik zielig.” Het jonge meisje dat de hoofdrol speelt vond hij erg goed.

Lourdes woensdag 3 februari 19:30 uur

Paulien Korte, gepensioneerd docente Frans en Barbera van der Graaf, (44), IT-er (moeder en dochter). Vonden het allebei een goede film. Het hele circus in Lourdes dat in beeld gebracht wordt was voor hen interessant. Barbera van der Graaf: "We hebben een katholieke achtergrond en dat maakte de films soms grappig." Paulien Korte vult aan: "Het katholicisme wordt niet expliciet belachelijk gemaakt, maar op een hele subtiele manier wordt de hypocrisie wel voelbaar gemaakt." Toch is de film ook indrukwekkend omdat hij op locatie is opgenomen. Al met al is het een mooie, maar toch ook treurige film."

De Inloop - Donderdag 28-01-2010
Als variant op de Uitloop, kort interview met wachtenden in de rij tijdens de voorverkoop.

Loes van Bergen-Bloemendaal (71), gepensioneerd (werkte vroeger bij de post), woonachtig in Warffum. Was er vanochtend ook vroeg bij en stond om 8:45 voor Images. “Er heerst een bijzonder sfeertje in de rij. Je ziet ook ieder jaar dezelfde mensen.” Bezoekt het festival samen met haar zus en zwager, die speciaal voor de gelegenheid overkomen uit Arnhem. Haar zus las 9 of 10 jaar geleden over het festival in de Volkskrant en sindsdien komen ze ieder jaar naar het IFFR in Groningen. Mevrouw Van Bergen-Bloemendaal gaat gedurende het jaar ongeveer één of twee keer naar de bioscoop, maar kijkt tijdens deze editie van het festival 11 films in 4 dagen. Tussen twee films in houdt zij met zus en zwager wel even pauze, want meerdere films achter elkaar kijken vinden ze wat zwaar. Daarom gaan ze tussendoor uit eten, winkelen of naar het museum. Omdat ze graag een breed spectrum van het filmaanbod willen zien, hebben ze hele verschillende films uitgekozen. Zelf kijkt ze vooral uit naar de Zuid-Koreaanse film Mother.

Johan Luijting (62) is helemaal uit Laren (Gld) gekomen om de kaartjes voor het filmfestival op te halen. De zelfstandig ondernemer maakt al jaren een echt uitje van het festival en logeert dan met zijn partner en vrienden in een Bed and Breakfast in de buurt. Vooral de sfeer en het aanbod spreken hem aan. ‘Ik had alleen ook graag wat Afrikaanse films gezien, ik heb in Afrika gewerkt en dat land spreekt me enorm aan.’ Zijn selectie maakt hij door erover te lezen en hij kijkt de trailers op YouTube. ‘Dan blijft het nog wel een beetje een gok, maar ik heb in het verleden ook vaak heel mooie films gezien. Je ziet toch films die je ergens anders niet kunt zien. Dat ik een eind moet rijden om de kaartjes te halen is wel vervelend, maar het is zeker de moeite waard.’

Anita Spanjer (25), docente, woonachtig in Groningen. Is een echte filmfanaat. Ze bezoekt meerdere filmfestivals en komt ook hier echt voor de films. Dit jaar gaat ze voor het eerst met haar vriend. Ze is benieuwd of hij net zo gaat genieten als zij. ‘Ik vind het heerlijk om de hele dag films te kijken en de sfeer op zo’n festival is ook leuk.’ De meeste films heeft ze geselecteerd naar aanleiding van de stukjes in het programmaboekje. ‘Alleen ‘Un Prophète’ bezoek ik omdat het de juryprijs had gekregen in Cannes.’

Peter de Kan (52) en Michiel Uilen (44), beiden grafisch ontwerper van beroep en woonachtig in Groningen. Hebben vanaf 8:00 in de rij gestaan en maar liefst 190 kaartjes gekocht voor 14 mensen. Het programma sprak hen erg aan en in het bijzonder de marathon met korte films. Peter de Kan: “Die kun je meestal alleen tijdens het festival zien.” Maken deel uit van een filmclubje dat alleen tijdens het IFFR in Groningen bestaat. Het sociale aspect van het festival, inclusief etentjes en een drankje aan de bar, is voor hen dan ook een prettige bijkomstigheid.

Anko Wieringa (40), Senior Veldtechnicus Archeologie, woonachtig in Leermens. Arriveerde vanochtend al om 7:30 en stond als eerste voor de deur van Images. Was voor het derde jaar op rij de gelukkige die de kaartjes mocht kopen voor zijn vriendengroep. Vindt in de rij staan geen straf; het is volgens hem vooral erg gezellig, net als het festival zelf. Hoopt dan ook dat de voorverkoop nooit via internet zal gaan. Gaat voor de zesde keer naar het IFFR in Groningen. Vindt het heerlijk om zich onder te dompelen in de vele verhalen uit allerlei werelddelen. Heeft naderhand het gevoel op vakantie geweest te zijn. Geniet ook van de ‘naweeën’, oftewel de flitsen van films die nog wekenlang door zijn hoofd schieten. Kijkt onder andere uit naar Slice en Trash Humpers .

De stormloop.