Het oudste filmfestival ter wereld beleefde dit jaar zijn 66e editie die er op papier zeer goed uitzag, maar in de praktijk maar weinig echte hoogtepunten opleverde.
Zeer overtuigend was de winnaar van de Gouden Leeuw, de film Lebanon, een Israelische productie die zich volledig binnen in een tank afspeelt. Dit is cinema

van de bovenste plank, waarbij de belangrijkste elementen: beeld, geluid en montage voortreffelijk in elkaar overlopen. Helaas nog niet aangekocht voor distributie in Nederland. Dat kan niet gezegd worden van de winnaar van de Zilveren Leeuw: Women without men. Deze film belicht de geschiedenis van Iran, met name in de periode voorafgaand aan de komst van de Sjah. De film probeert iets te nadrukkelijk draden te spinnen naar het heden, maar moet het vooral hebben van zijn rust en visuele pracht.

De echte topfilm van Venetie was dit jaar Soul kitchen van Fatih Akin, bekroond met de Speciale Juryprijs. Deze komedie, die op zeer overtuigende wijze in Hamburg is gefilmd, weet je mee te slepen door een perfecte timing, perfecte acteerprestaties en een sluw scenario. Wordt helaas pas volgend jaar mei in de bioscopen verwacht.
Andere films die in Images vertoond zullen worden waren Baaria van Giuseppe Tornatore, een bij vlagen briljante film die soms iets te veel episch wil zijn en op grootse wijze de Italiaanse geschiedenis vertelt. Ook heel bijzonder is de nieuwe film van Todd Solonz, Life during wartime. Deze keer geen freaks en dubbele bodems, maar een keurig in snoepjeskleuren gefilmd familieportret in Florida, dat natuurlijk een verborgen diepere laag heeft als het om kinderen gaat…

Bijzonder was ook Lourdes, een speelfilm tegen het decor van pelgrims in Lourdes die zeer nauwgezet is gefilmd maar niet zonder een verrassende verhaallijn. Deze film werd door de internationale journalisten bekroond met de FIPRESCI-prijs omdat men in dit gezelschap het niet eens kon worden over Lebanon.

Interessante documentaires waren er ook. Michael Moore is helemaal terug met zijn prachtig gedoseerde Capitalism: a love story en Oliver Stone maakte met South of the border een ietwat naïeve documentaire met interessante interviews met Zuid-Amerikaanse presidenten, die goed aansluit bij de documentaire van Michael Moore.

Uit Italie kwamen nog twee interessante docu’s over het Berlusconi mediasysteem, Videocracy die op het IDFA te bewonderen valt en Di me cosa ne sai, een prachtig overzicht van de geschiedenis van de Italiaanse film en bioscopen tot in de jaren zeventig, dus tot aan de opkomst van de televisie. Ook hier twee complementaire films. Uit Nederland kwam het visueel sterke The one all alone van Frank Scheffer over de componist Varese en De laatste dagen van Emma Blank, die de prijs van de Europa Cinemas won. In de sectie waarin deze film vertoond werd, ‘Venice Days’ overtuigde ook de Spaanse film Gordos van Daniel Sanchez-Arevalo, die eerder in Venetië met Azuloscurocasinegro een prijs in de wacht wist te slepen.

Bij de huidige stand van zaken zullen de volgende films uit Venetie 2009 in Images vertoond gaan worden:

Baaria – Giuseppe Tornatore
Lourdes – Jessica Hausner
Life during wartime – Todd Solonz
Capitalism: a love story – Michael Moore
Women without men – Shirin Neshat
Desert flower – Sherry Horman
Soul kitchen – Fatih Akin

Frans Westra, artistiek directeur IMAGES